“Şehrin sokaklarından sık sık büyük ve tuhaf kafileler geçerdi; arabacının asil üniforması, ahşabın kıymetli rengi, altın şeritlerle bağlı çelenkler ve nihayetinde faytonu takip eden uçsuz bucaksız kalabalık... Her şey, bu şekilde yolculuk eden şahsiyetin önemini ortaya koyuyordu. Günün birinde öğrendim ki, o parıltılı mekanizmanın içinde seyahat edenler aslında ölülerdi.”
Elsa Morante, Çocukluk Anıları’nda çocukluğunun ülkesine geri dönüyor; ilk heyecanlarını, oyunlarını, korkularını, ilk aşklarını, kardeşlerini, okul arkadaşlarını ve Roma’nın gündelik hayatını çocuk Elsa’nın bakışıyla anlatıyor.
Bir çocuğun gözünde devleşen eşyalar, eski evlerin gölgeli köşeleri, aile içindeki sessiz gerilimler ve yalnızlığın gizli sığınakları, yazarın benzersiz anlatımıyla neredeyse masalsı bir dünyaya dönüşüyor. Morante’nin oyunbaz, muzip ve dokunaklı çocuk sesinin tüm canlılığıyla yankılandığı Çocukluk Anıları; hafızanın nasıl hikâyeye dönüştüğünü gösteren ve kısa sürse de çocukluğun pırıl pırıl parlayan ışığını her bir sayfasından yansıtan sıcacık bir kitap.
