Çocukluğun pastoral manzaraları, gençliğin kırılgan tutkuları, ilk dostluklar, ilk yalnızlıklar… 1899-1902 yılları arasında kaleme aldığı bu öykülerde Hesse bir yazar olarak henüz kendi sesini ararken iç dünyasını da keşfediyor. Romantik etkilerin ve bireysel gözlemlerinin ağır bastığı bu metinlerde çocukluk anıları, doğaya duyulan derin hayranlık, edebiyat sevgisi ve özgürlük arzusu iç içe geçiyor.
Hermann Hesse’nin toplu öykülerinin ilk cildi olan Çocukluk Deneyimi geleceğin büyük yazarının toplumdan uzaklaşma ve kendine yönelme arayışı, sessiz ama derin bir iç konuşma.
“Hesse’nin eserleri, sıradanı ruhani bir düzleme taşıyarak onu yeni bir anlam katmanına dönüştürür. Bu devrim, politik ya da toplumsal değil; şiirsel, psikolojik ve insani bir devrimdir.”
Thomas Mann
