Yıllardır bu alanda çalışıyorum. Binlerce çocuğun gözünün içine baktım. Kimi gülümsedi, kimi kızdı, kimi hiç bakmadı. Kimi konuştu, kimi sustu. Ama içlerinden birkaçı vardı ki…
Sanki yardım istiyordu. Ama dili yoktu.
Karanlık bir tünelde gibiydi bu çocuklar.
Ve onlara seslenmek, yankı vermiyordu.
Bu çocukları tanıyorsunuz.
Onlar markette kriz geçiren çocuklar, tableti alınınca çığlık atanlar, hiç arkadaş edinemeyenler, konuşmayı bırakanlar, hep yalnız oynayanlar.
Belki çocuğunuz, belki yeğeniniz, belki öğrenciniz…
İşte bu kitap, onları fark ettiğim yerde başladı.
Bu kitabı;
Tabletle büyüyen ama sarılmaya hasret kalan çocuklar,
“Benim çocuğum böyle değildi” diyen anneler,
“Ne yapsam olmuyor” diyen babalar,
Ve “Bu çocukları kaybetmeden önce ne yapabiliriz?” diye soran herkes için yazdım.
