19. Yüzyılın sonlarında Osmanlı İmparatorluğu derin bir kriz içindeydi. Devlet çözülüyor, Avrupa güçleri sınırları zorluyor, saray ile toplum arasındaki mesafe büyüyordu. Tam da bu dönemde çoğu genç subay ve aydınlardan oluşan bir hareket ortaya çıktı: İttihat ve Terakki Cemiyeti.
Gizli toplantılar, sürgünler, yeraltı örgütlenmeleri ve devrimci bir vizyon. Selanik’ten Paris’e, Makedonya’dan İstanbul’un kalbine uzanan bu ağ, kısa sürede yalnızca bir muhalefet hareketi olmaktan çıkıp imparatorluğun kaderini değiştiren bir siyasi güce dönüştü.
1908 Devrimi’nden Bab-ı Âli baskınına, Balkan Savaşları’ndan Birinci Dünya Savaşı’nın eşiğine uzanan bu çalkantılı dönemde, İttihat ve Terakki yalnızca bir cemiyet değil, aynı zamanda modern Türkiye’nin doğum sancılarının da merkezindeydi.
Bu kitap İttihat ve Terakki’nin doğuşunu, yükselişini ve Osmanlı siyasetini nasıl kökten dönüştürdüğünü; idealleri, iç çekişmeleri ve tarih sahnesindeki tartışmalı mirasıyla birlikte ele alıyor.
Bir imparatorluğun son yıllarını anlamak isteyen herkes için bu sadece bir cemiyetin hikâyesi değil, bir çağın kırılma noktasıdır.
