“Politik olarak uyanık ama eylemde çocukluğunu kaybetmiş bir toplumun içinde olgunlaşmış yalnızlardı. Serbest Kumsal, bu çelişkiyi sessizlikle örttü. Orada, rüzgârın sesinde, denizin sabit ve değişken ritminde, içinde taşıdığı öfkeyle suskunluğun arasında gidip geldi.”
Kader ile özgürlüğün, aşk ve arzunun, içsel gerilimlerle toplumsal dokunun incelikle nakşedildiği; arka plandaki sınıf mücadelesinin varoluşsal krizlerle örtüştüğü bir ilk roman: Tuğçe Madayanti Şen, Serbest Kumsal’la okurlarına “merhaba” diyor!
Rüya gibi katmanlı, doğrusal bir zaman-mekân anlayışını kıran, yer yer simgesel ve bilinçaltı çağrışımlarla örülen eser, Türkçe’nin olanaklarını sinematografik bir anlatıyla genişletmeye çalışıyor. Trajediyle ütopyanın, yaşayanlarla ölülerin iç içe geçtiği; hayalleri katı sınıf gerçeğiyle çarpışmış Türkiye işçi sınıfına ait modern bir anlatı...
